Groen licht

Op dinsdag 2 februari hebben we conctact met de kinderlongarts. Gelukkig valt de verkoudheid mee bij Lara en mag de operatie doorgaan.
Op woensdag 3 februari om 11.00u mogen we ons melden in de Vu op 9c.
De gebruikelijke onderzoeken vinden plaats. Bloeddruk, longen beluisteren, wegen, meten enz. Geluukig alles goed! Lara staat voor 14.00u op het programma, maar dat zegt niets!
Tijd genoeg om even Vu kindersatd te verkennen. De meest geweldige afdeling in een ziekenhuis ooit! Potje voetballen, computeren, muziek maken, knutselen.....kortom waarschijnlijk tijd te kort met de planning zoals het er nu voor staat.
Om 13.30u moet Lara zich klaar maken. De stemming slaat even om als ze niet haar hemd aan mag onder haar ok - shirt. Uiteindelijk ziet ze zelf gelukkig in, dat deze strijd nuttteloos is. In bed op haar psp wachtende tot ze naar de ok mag.
Om 14.45u is het dan zover. Lara lijkt zich over te geven. Er is geen weg terug.
Een PEG is niet het einde van de wereld, maar Robin en ik zijn ons ervan bewust, dat ons mooie gave meisje straks met een slang aan haar buik loopt.
Robin gaat mee de ok in. En wachten duurt lang als je weet, dat vorige keren onder narcose gaan een vreselijk gevecht was.
Een klein half uurtje later mag ik bij Robin plaats nemen in de ouderkamer. Gelukkig is Lara heel rustig onder narcose gegaan. Een overwinning! Nu wachten tot de dokter ons komt vertellen, dat ons meisje een maagsonde heeft.
We kijken wat naar animal planet. Dat ouders hier in andere gevallen soms uren zitten.....vreselijk!!
Rond 15.45u is de arts al daar. Alles is goed gegaan en één van ons mag zo bij haar.
Dat ze rustig is gaan slapen geeft hoop voor wat ik zo aan tref. Vorige keer had ze zich voor ik kwam ontdaan van infuus, ok hemd, zuurtof en maagslang en lag ze daar poedelnaakt en totaal overstuur.
Als ik binnen stap kijk ik recht in haar ogen en dan breekt mijn hart. Mijn meisje ligt daar geheel ontspannen en laat vol trots haar buik zien. Voor mij even slikken. Al blijft ze voor mij de mooiste.....maar waarom toch???
De zusters schuiven aan, want Lara kletst gezellig een eind weg. Ze is helder, maar tegelijker tijd kletst ze net als haar moeder na één wijntje!
Al snel mogen we terug naar boven. Robin sluit aan bij de stoet en weet ook niet wat hij mee maakt nu Lara zo vrolijk in haar bed ligt.
Boven is het tijd voor Lara om even een inhaalslag te maken wat eten betreft. Maar eerst even een trainingspak aan natuurlijk!!
Edward en Ilse komen even op bezoek. Tijd voor Robin en mij even vluchtig een broodje te eten beneden.
Ik haak tegelijk met Edward en Ilse af om naar mijn andere meisje thuis te gaan.
Lara vindt het tijd voor een potje tafeltennis op de gang.
We zeggen nu .... Lara is tussen het tafeltennissen even geopereerd!!
Onbegrijpelijk wat is die meid super sterk!!